Prolog

Nasze życie z biegiem czasu zaczyna się komplikować. Dochodzą nam kolejne konflikty, co wiąże się z problemami. Niektórzy nie mają łagodnego początku i zaraz po opuszczeniu brzucha matki są odrzuceni. Tak na dobrą sprawę, mało kto z nas przechodził w życiu prawdziwe piekło. Każdy ma problemy, jednak w większości przypadków są one przystosowane do wieku. Jedni radzą sobie z mniejszymi, a drudzy z większymi, choć jest grupa osób, która sobie nie radzi. Pomijając fakt, że nasze zmartwienia nie mogą się równać z problemami na przykład osoby mieszkającej w domu dziecka. Chociaż nie, STOP, wróć. Nasze myśli, uczucia i sytuacje życiowe nie mogą być porównywane. Większość z nas nie poradziłaby sobie, gdyby nagle musiała opuścić dom, rodzinę i zamieszkać w zupełnie innym miejscu, z zupełnie innymi ludźmi. Już nawet nie ma co się zastanawiać czy lepiej być odrzuconym czy też odebranym tuż po urodzeniu lub po kilku, kilkunastu latach życia. Oba wyjścia są niewyobrażalnie bolesne. Jak myślisz, co czuje Bogu winny człowiek, który nie jest pełnoletni, nie ma prawa decydować za siebie i pewnego dnia zabierają go od rodziny, albo sami go porzucają? Na to pytanie z własnego doświadczenia może Wam odpowiedzieć osoba, która przeżyła ową sytuację. Już jako małe, nowo narodzone dziecko został zabrany rodzicom, którzy nie docenili daru od Boga. Nie dotarło do nich, że dali początek człowiekowi, który w przyszłości pozwoli żyć kolejnemu. Oboje chyba źle to przemyśleli, popełnili poważny błąd. Poznajcie historię Justina, dziś już prawie 18-letniego chłopaka, który niegdyś nie miał tyle szczęścia co inni.

                                                                    ~.~.~

Pierwszy rozdział dodam, jeżeli będzie 15 komentarzy. Chcę po prostu wiedzieć, czy to, co robię ma sens. Wam przeczytanie tego i wysłanie komentarza zajmuje góra kilkanaście minut, a mi wymyślenie, napisanie i wprowadzenie poprawek jeszcze więcej. Uszanujcie moją pracę. Dziękuję.